ποιά νίκη;;;

Καλά κυνήγια συνάδελφοι Κάννες ζεστές και νόστιμα λουκάνικα…

Έχουμε μια κατακαίνουργια ρυθμιστική λοιπόν. Καλορίζικη να ναι..… όμως… εγώ δεν αισθάνομαι κερδισμένος. Χαμένος αισθάνομαι γιατί όλη αυτή η άσκοπη και ανούσια διαδικασία μου στέρησε την ηρεμία, την γαλήνη μου, έχασα ώρες κυνηγιού και ξεκούρασης.
Στέρησε από τον τόπο μου ένα σοβαρό εισόδημα, χρήματα που φύγανε γιά Βουλγαρία και Σκόπια.

Και που θα λείψουν από την Ελληνική επαρχία.
Θα αισθανθώ κερδισμένος όταν το κυνήγι μας θωρακιστεί από νόμους, διατάξεις και διαδικασίες καθαρές, διάφανες και χωρίς παραθυράκια γιά προσφυγές και διωγμούς.

Θα νοιώσω ήσυχος, όταν στις 28 του κάθε Φλεβάρη την ώρα που θα λαδώνω τα όπλα μου, θα είμαι σίγουρος πως το πρωί της 20^ης του επόμενου Αύγουστου θα μπορώ να ξημερώσω στη φυλάχτρα, να δώ το ξημέρωμα της έναρξης, το πρώτο τρυγόνι, να ρίξω την πρώτη τουφεκιά, όπως κάθε χρόνο και ο μόνος που θα μπορεί να μου το στερήσει να είναι ο Θεός μου.

Θα νοιώσω νικητής όταν καταφέρω να κάνω τον διπλανό μου να με γνωρίσει, να μάθει ποιος είμαι και τι κάνω εκεί έξω, να διώξω από πάνω μου τη ρετσινιά του φονιά που άλλες φορές αδαείς και άλλες κατευθυνόμενοι άνθρωποι μου κόλλησαν.

Θα αισθανθώ δικαιωμένος όταν δω στις εκλογές του συλλόγου με τα 3000 μέλη να μετριούνται 3000 ψήφοι. Όταν θα δω μια συνομοσπονδία που θα την τρέμουν οι πολιτικοί και τα τριγύρω τους λαμόγια. Μια συνομοσπονδία δυνατή, με ένα πρόεδρο που θα είναι σίγουρος πως με μια του λέξη ένα εκατομμύριο λαού θα βγεί στο δρόμο. Γιατί φίλοι μου το οποιοδήποτε συνδικαλιστικό όργανο το κάνουν δυνατό τα μέλη, όχι το προεδρείο του.

Αλλιώς η νέα ρυθμιστική δεν είναι τίποτα περισσότερο από μιά αναβολή μέχρι να ξαναρχίσουν τα ίδια. Και κάθε χρόνο τα ίδια, και κάθε φορά να μου κόβουν κι από κάτι, μέχρι που να με κάνουν να παρατήσω το κυνήγι ή να βγώ στην παρανομία.

Δεν τέλειωσε ο αγώνας. Τώρα ξεκινάει. Και θα΄ναι μακρύς ο δρόμος.

Το τουφεκάκι σας λοιπόν, λουκάνικο, ψωμί, κρεμμύδι, τσίπουρο και στο βουνό. Κι από μεθαύριο πάλι αγώνα.

Καλά να περάσετε.

Γιώργος Αποστολόπουλος

που λές κυρ - "οικολόγε" μου...

Κυρ – οικολόγε μου, που προσφεύγεις στο συμβούλιο της επικράτειας, ζητώντας να μου απαγορεύσεις το κυνήγι.

Τα κατάφερες και φέτος, καμιά δεκαριά μέρες δεν κυνήγησαν οι Έλληνες στην Ελλάδα. Κυνήγησαν στο εξωτερικό…. Καλά τα κατάφερες!

Ξέρεις άραγε ότι στα ξενοδοχεία της Βουλγαρίας και των Σκοπίων που οργανώνουν κυνήγια δεν βρίσκεις ούτε ράντσο; Υπερπληρότητα!!! Τριπλάσιοι Έλληνες κυνηγοί από πέρυσι. Έτσι η προσφυγή σου κάνει διπλό κακό:

1) Παίρνει τα χρήματα που θα φέρνανε οι κυνηγοί στο χωριό μου και που τα είχαμε τόση ανάγκη και τα στέλνει στις γειτονικές χώρες. Μπορείς να αισθάνεσαι περήφανος.

2) Ο κυνηγός που εδώ θα σκότωνε 5 τσίχλες και δυό φάσσες, εκεί θα σκοτώσει εκατοντάδες. Έτσι γίνεσαι υπεύθυνος γιά το φόνο πολλών χιλιάδων θηραμάτων που τάχαμ - δήθεν ήθελες να προστατέψεις. Μπορείς να αισθάνεσαι δικαιωμένος.

Εκτός αν ήθελες να προστατέψεις τα θηράματα της Ελλάδας και δεν ενδιαφέρεσαι γι αυτά της γείτονος. Αυτό όμως αναιρεί τα περί ιδεολογίας σου, γιατί απ΄όσο γνωρίζω, τα πουλιά δεν έχουν διαβατήριο. Εκτός αν σχεδιάζεις να προσφύγεις και κατά της ρυθμιστικής της Βουλγαρίας και της FYROM.

Και ακόμη κάτι που δε σκέφτηκες, όχι γιατί είσαι κουτός αλλά επειδή δεν ξέρεις και που κανείς από το δικό μου χώρο δεν τολμά να πεί, (το γιατί δεν το καταλαβαίνω):  Ο κυνηγός είναι κυνηγός και δε θα πάψει να κυνηγά με μηνύσεις, προσφυγές και απαγορεύσεις. Κανένας νόμος δεν μπορεί να επιβάλλει την αλλαγή την ιδεολογικής  τοποθέτησης και του  τρόπου ζωής κάποιου. Και όπου έγινε τέτοια απόπειρα, σε οποιοδήποτε θέμα, γέννησε σκληρούς πυρήνες, κοινωνική αναταραχή, ανυπακοή, αντίσταση, αντάρτικο.

Δεν θα πάψει να κυνηγά ο Έλληνας λοιπόν, με καμιά απαγόρευση. Θα αλλάξει τον τρόπο που το κάνει. Οι πιο εύποροι, οι προνομιούχοι θα κυνηγήσουν στις γειτονικές χώρες και στις εγχώριες ρεζέρβες (εκεί να δείς εκατόμβες ανυπεράσπιστων και άμαθων στο κυνήγι θηραμάτων, πλασμάτων που βγαίνουν από το κλουβί για να πάνε στο τουφέκι). Και αυτό χάρη σε κάποιον που σκοπός του είναι να σταματήσει το φονικό….

Οι άλλοι, οι φτωχότεροι, η πλέμπα, εγώ, θα κάνουν αυτό που κάνανε οι παππούδες μας τότε που τα φυσίγγια ήταν ακριβά και δυσπρόσιτα στον μέσο Έλληνα και που οι οργανωμένοι και συνειδητοποιημένοι κυνηγοί δώσαμε μάχες, δαρθήκαμε, ματώσαμε, έχουμε νεκρούς για να το σταματήσουμε. Τι θα κάνουν;

Θηλιές, πλάκες, δίχτυα, ξόβεργες, παγίδες, παραγάδια, σφεντόνες, αγκίστρια…. Τρόποι με τους οποίους, αθόρυβα, πετυχαίνανε μεγάλη και ανέξοδη κάρπωση. Βασανιστικός, φριχτός θάνατος για τα θηράματα. Μπορείς να αισθάνεσαι χαρούμενος.

Ποιος θα αποτρέψει τον στερημένο και, μετά την προσφυγή σου, έτσι κι αλλιώς παράνομο κυνηγό, κάτοικο Δικαίων Έβρου, (για παράδειγμα), μετά την πρώτη χιονόπτωση που θα κλείσει τους δρόμους καθιστώντας αδύνατο τον έλεγχο, από το να βγεί και να σκοτώσει σε δυό μέρες τα θηράματα ολόκληρης της χρονιάς και περισσότερα; Θα μου πείς ποιος τον σταμάταγε μέχρι σήμερα; Οι άλλοι κυνηγοί του χωριού. Γιατί; Γιατί ο λαθροθήρας, κύριέ μου, που είναι ο πραγματικός σου εχθρός και που με βρίζεις όταν με βάζεις στο ίδιο καζάνι μ΄εκείνον, είναι μεγαλύτερος εχθρός για μένα. Στερεί από μένα ότι στερεί από σένα και επιπλέον μου μειώνει το θήραμα και μου χαλάει το όνομα, δίνοντας το δικαίωμα στον κάθε αδαή να με κατηγορεί για δολοφονίες.

Η απαγόρευση θα πολλαπλασιάσει κατά πολύ τους λαθροθήρες, κύριε. Μπορείς να αισθάνεσαι ευτυχής.

Και ναι, κρύβονται συμφέροντα πίσω σου κυρ – «οικολόγε». Δεν λέω πως τους κρύβεις εσύ, άθελά σου τους έδωσες κρυψώνα. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι «τα παίρνεις» από κάπου. Πιστεύω πως την έπαθες σαν την πόρνη του ανέκδοτου που όταν έμαθε μετά από χρόνια ότι οι άλλες πληρωνόταν για τις «υπηρεσίες» τους, αυτοκτόνησε…

Τα συμφέροντα, που είναι μεγάλα, είναι εκεί, κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους με όλα αυτά που κάνεις. Και είναι από το δικό μου χώρο, όχι από το δικό σου. Πονήρεψε λίγο, κοίτα γύρω σου, follow the money. Σε χρησιμοποιούν. Όλους σας χρησιμοποιούν. Βούτυρο στο ψωμί τους οι κινητοποιήσεις σας και οι προσφυγές.

Ψάξε να τους βρείς κι αν δεν μπορείς ζήτα βοήθεια από τα κυνηγετικά έντυπα. Ξέρουν και θα σου πούν.

Μη μου ζητάς να τους ονοματίσω. Δεν θα το κάνω, όχι επειδή είμαι δειλός αλλά γιατί την δική σου μήνυση μπορώ να την αντιμετωπίσω κι αν χάσω θα είναι τιμή και καμάρι για μένα να με στείλεις εσύ στη φυλακή.

Να τραβιέμαι όμως στα δικαστήρια μετά από μηνύσεις «συνκυνηγών», δεν το θέλω και δεν θα το αντέξω.

Εξ άλλου δεν είναι δική μου δουλειά, δική σου είναι. Καλό κυνήγι!!!

Ψάξε Ίσως να μάθεις κάτι. Ίσως –αυτό το κάτι- βοηθήσει στη διαβούλευση, απομακρύνοντας το φανατισμό. Μπορεί η κατάσταση να μας έκανε αντίπαλους, εχθρός μου όμως δεν είσαι.

Πρέπει να καταλάβεις πως την αντίθετη με τη σκέψη σου, σκέψη, τον άλλο τρόπο απ΄το δικό σου τρόπο ζωής δεν τον μάχεσαι. Δεν τον αλλάζεις με νόμους, προσφυγές, δικαστήρια. Με σοβαρό διάλογο θα μπορούσε να γίνει κάτι, καλό για όλους. Με καταναγκασμό μόνο βία θα φέρεις, γιατί ο καταναγκασμός είναι βία.

Με το διάλογο θα μπορούσες ακόμα κι εμένα να με πείσεις να κρεμάσω τα τουφέκια μου…

Κε Παπανδρέου...

Κύριε πρόεδρε της κυβέρνησης.

   Σας είναι βεβαίως γνωστό το σημαντικό έργο που επιτελούμε οι κυνηγοί, ο καθένας μόνος του, αλλά και μέσω των οργανώσεων μας, για την προστασία της υπαίθρου. Έργο που γίνεται αποκλειστικά με δικά μας χρήματα, χωρίς οποιαδήποτε εθνική ή ευρωπαϊκή επιχορήγηση.

Η κυνηγετική δραστηριότητα είναι τρόπος ζωής, πάνω από κόμματα, πολιτικά και θρησκευτικά πιστεύω για περισσότερους  από 250.000 Έλληνες κυνηγούς, κατόχους της σχετικής άδειας. Αν σε αυτούς συνυπολογίσουμε τους υπερήλικες συναδέλφους που «κατέθεσαν τα όπλα» παραμένουν όμως κυνηγοί, τους νεότερους που θέλουν αλλά δεν μπορούν επειδή τα 700 ευρώ του μισθού τους δεν φτάνουν, τις οικογένειες των πιο πάνω αλλά και τις πολλές χιλιάδες ανθρώπων που οικονομικά εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα, περισσότερο ή λιγότερο από τη νόμιμη και συνταγματικά κατοχυρωμένη κυνηγετική δραστηριότητα, φτάνουμε σε ένα άθροισμα πολύ πάνω του ενός εκατομμυρίου Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι εδώ και καιρό αδικούνται από ένα άτυπο αλλά καλά στημένο διωγμό.

   Η κατάθεση (όπως κάθε χρόνο) στο Συμβούλιο της Επικράτειας από τη Ζωοφιλική Οικολογική Ένωση Ελλάδας (ένα σωματείο με 3 ενεργά μέλη), αίτησης ακύρωσης κατά της ρυθμιστικής απόφασης θήρας για την τρέχουσα κυνηγετική περίοδο 2009–2010 μας έχει αναστατώσει και η δρομολογούμενη απαγόρευση του κυνηγιού μας έχει εξοργίσει.

   Φυσικά γνωρίζετε, ότι όλοι εμείς οι κυνηγοί που ζούμε στη φύση, αυτονόητα επιθυμούμε και αγωνιζόμαστε για ένα υγιές περιβάλλον σε αρμονία με τις παραδοσιακές ανθρώπινες δραστηριότητες μέσα σε αυτό. Δραστηριότητες που είναι απόλυτα συμβατές με την αειφορική διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος και την πολυδιαφημισμένη πράσινη ανάπτυξη, έτσι όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο και όπως επιτάσσει η Εθνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία.

   Στις μέρες μας, παραγνωρίζεται συστηματικά η συμβολή των κυνηγών στην προστασία του περιβάλλοντος και αποσιωπούνται τα οφέλη του κυνηγίου, για τη φύση, για εμάς τους τους κυνηγούς και τις οικογένειές μας, αλλά και για όσους εμπλέκονται οικονομικά, άμεσα ή έμμεσα με το κυνήγι. Αντίθετα, παρατηρείται μια εντελώς παράδοξη προσπάθεια δαιμονοποίησης του κυνηγιού. Η απαγόρευση του κυνηγίου είναι το πρώτο (και δυστυχώς το μοναδικό) μέτρο που λαμβάνεται στις λεγόμενες προστατευόμενες περιοχές, πολλές φορές με θολές και όχι νόμιμες μεθοδεύσεις. Εκδιώκονται οι νόμιμοι κυνηγοί και συνήθως αναλαμβάνουν δράση οι καταπατητές, οι εκχερσώσεις, η παράνομη οικοδόμηση, η παράνομη υλοτομία, η παράνομη βόσκηση, η απόθεση σκουπιδιών, η εγκατάλειψη...

 
   Γύρω από το κυνήγι αναπτύσσεται μεγάλη οικονομική δραστηριότητα. Πολλές χιλιάδες επιχειρήσεις με αντίστοιχο αριθμό εργαζομένων έχουν αποκλειστικό αντικείμενο τα είδη κυνηγίου. Πολλές χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, (καταλύματα, καφενεία, ταβέρνες, αρτοποιεία, βενζινάδικα κρεοπωλεία κλπ), στα πιο απομακρυσμένα και άγνωστα χωριά της παρακμάζουσας Ελληνικής επαρχίας, κατά τους χειμερινούς μήνες της πλήρους εγκατάλειψης, στηρίζουν την οικονομική τους επιβίωση στους κυνηγούς.

Από την άλληι οι διάφορες μοδάτες «οικολογικές» Μ.Κ.Ο, που χρηματοδοτούνται γενναία από ευρωπαϊκά και εθνικά κονδύλια, έχουν αναγορευτεί ως οι μοναδικοί συνομιλητές στο αρμόδιο Υπουργείο, ενώ  αγνοούνται παντελώς οι κυνηγετικές οργανώσεις με το τεράστιο και αναγνωρισμένο (και από εσάς τον ίδιο) έργο τους.

Κύριε πρόεδρε,

Η Πολιτεία θα κληθεί να δώσει λύση στο πρόβλημα που θα δημιουργήσει μια απόφαση του Σ.Τ.Ε.για τυχόν διακοπή του κυνηγίου και εσείς προσωπικά, καλείστε να πάρετε θέση, υπέρ ή κατά, ενός μεγάλου και πολύ σημαντικού κοινωνικού συνόλου που ασχολείται άμεσα ή έμμεσα με την κυνηγετική δραστηριότητα. Σε αυτές τις στιγμές η μή θέση εκλαμβάνεται ως αδιαφορία – αρνητική στάση.

Όλοι εμείς περιμένουμε από εσάς να πάρετε θέση υπέρ του Κυνηγίου, έτσι όπως παραδοσιακά έχει οργανωθεί και βιώνεται μέχρι σήμερα, στην Πατρίδα μας και στις υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες.

Πώς είπατε;;;;;

Η OLAF κλείνει την έρευνα για την κακή χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων στο πλαίσιο της δημιουργίας οικολογικών πάρκων στην Ελλάδα (Ecoparks)
Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) έκλεισε πρόσφατα την έρευνα για την κακή χρήση ευρωπαϊκών κονδυλίων στην Ελλάδα. Η χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων προοριζόταν για τη δημιουργία οικολογικών πάρκων στην Ελλάδα. Από την έρευνά της OLAF προέκυψε ότι ποσό ύψους τουλάχιστον 3,4 εκατ. ευρώ είτε χρησιμοποιήθηκε κακώς είτε εισεπράχθη εσφαλμένα. Η έκθεση της OLAF επ' αυτής της υπόθεσης διαβιβάστηκε δια τα περαιτέρω στις αρμόδιες δικαστικές αρχές της Ελλάδας καθώς και στις υπεύθυνες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής .
Πρόσφατα η OLAF έκλεισε έρευνα σχετικά με την κακή χρήση ευρωπαϊκών γεωργικών κονδυλίων στο πλαίσιο προγράμματος για τη δημιουργία οικολογικών πάρκων στην Ελλάδα. Αυτό το μακροπρόθεσμο (εικοσαετές) πρόγραμμα, που χρηματοδοτήθηκε κατά το 75% από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, είχε ως στόχο τη δημιουργία δρυμών σε περιοχές υποβαθμισμένες από γεωργικές δραστηριότητες και την ανάπτυξη περιοχών για την προστασία ποταμίων υδάτων από γεωργική ρύπανση. Θα ήταν επίσης δυνατή η χρησιμοποίηση 25.000 εκταρίων προβλεπόμενων για τουριστικούς σκοπούς. Μέχρι τότε, κατά τα πρώτα 5 έτη του προγράμματος, είχαν χρησιμοποιηθεί περίπου 20 εκατ. ευρώ.
Η OLAF διεξήγαγε την έρευνά της, που άρχισε στις 21 Ιανουαρίου 2002, σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές και τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Έγιναν επιτόπιοι έλεγχοι σε πέντε επιχειρήσεις στην Ελλάδα και σε μία εταιρία με έδρα στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η OLAF διαπίστωσε τα εξής:
• Δεν είχαν τηρηθεί κριτήρια που απαιτούνται για την εφαρμογή του προγράμματος. Ένα μέρος των γαιών για τις οποίες είχε δοθεί ενίσχυση δεν ήταν επιλέξιμο, οι απαιτήσεις είχαν γίνει για δάση μάλλον και όχι για αγροτικές γαίες ή λειμώνες, η βοσκή ζώων συνεχιζόταν επί των γαιών, ή οι εν λόγω γαίες ευρίσκονταν σε περιοχές τόσο απομακρυσμένες ώστε να καθίσταται προβληματική η πρόσβαση τουριστών,
• Οι εργασίες που έπρεπε να διεξαχθούν στις γαίες προκειμένου να τηρηθούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες χορηγήθηκε η ενίσχυση είτε δεν διεξήχθησαν είτε δεν ολοκληρώθηκαν, μολονότι κατεβλήθηκαν μερίσματα στους μετόχους ή τη διοίκηση των επιχειρήσεων που έλαβαν την ενίσχυση,
• Οι διατάξεις ελέγχου ήσαν λιγότερες από τις αναγκαίες για την εξασφάλιση της αυστηρής εφαρμογής του προγράμματος,
• Πέντε από τις 18 επιχειρήσεις που εμπλέκονται στο πρόγραμμα, και τις οποίες επισκέφθηκε η OLAF, έλαβαν συνολικά ενισχύσεις ύψους 1,6 εκατ. ευρώ (εθνικές ή ευρωπαϊκές),
• Τουλάχιστον 3,4 εκατ. ευρώ είτε χρησιμοποιήθηκαν κακώς είτε εισπράχθηκαν εσφαλμένα.

Η OLAF προώθησε τον φάκελο της υπόθεσης στη Γενική Διεύθυνση Γεωργία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ώστε αυτή να κινήσει τη διαδικασία εκκαθάρισης των λογαριασμών και να προβεί σε όποιες διορθώσεις θεωρεί ενδεδειγμένες όσον αφορά το μέλλον του προγράμματος. Εξάλλου, η OLAF διαβίβασε τα πορίσματά της στις αρμόδιες αρχές της Ελλάδας, ειδικότερα τις δικαστικές αρχές.

Mr Alessandro Butticι Εκπρόσωπος Τύπου της Ευρωπαϊκής
Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)
Τηλ : +32(0)2 296.5425 Φαξ : +32 (0)2 299.8101
Δικτυακός τόπος OLAF: http://europa.eu.int/olaf

Ασέβεια…

Πολλά ακούστηκαν και μεγάλοι καυγάδες ξέσπασαν με αφορμή την εμφάνιση της υπουργού περιβάλλοντος, κατά την ορκωμοσία της, ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας.

Οι μεν κατηγορούν την κ. Μπιρμπίλη για ασέβεια προς το πρόσωπο του προέδρου και το θεσμό της ορκωμοσίας, επειδή εμφανίστηκε φορώντας «trecking πατούμενο» και κουβαλώντας «εκδρομικό ταγάρι».

Οι άλλοι αντιτάσσουν το επιχείρημα ότι απλά ήταν ο εαυτός της, έτσι ντυνόταν πάντα, και πως είναι παλικαριά αυτό που έκανε.

Εντάξει, αν πάντα έτσι ντυνόταν, αν έτσι πήγαινε σε γάμους, βαφτίσεις και κοινωνικές εκδηλώσεις, αν έτσι ντυμένη πήγε στη βάφτιση του παιδιού της, τότε δεν υπάρχει ασέβεια.

Αλλού είναι η ασέβεια και τα ψιλοκουτσομπολιά δε μας αφήσανε να τη δούμε σε όλη της την έκταση.

Συχώρα με υπουργέ μου, αλλά είναι ασέβεια όταν αρνείσαι να συναντήσεις έναν κατ΄επανάληψη εκλεγμένο από το λαό εκπρόσωπο του, όταν μάλιστα αυτός είναι βουλευτής του κόμματος που σε διόρισε, επειδή έρχεται –κάνοντας σωστά τη δουλειά του- να σου μεταφέρει τις αντιρρήσεις των πολιτών της εκλογικής του περιφέρειας στα οικοτερτίπια των πράσινων φίλων σου.

Των πράσινων φίλων σου, που τους βάζεις στο υπουργείο σου από την πίσω πόρτα, τη στιγμή που ο λαός τους αρνήθηκε την είσοδο από την μπροστινή, πριν 50 μόλις μέρες.

Οι γραμματείς των υπουργείων, γενικοί και ειδικοί, όπως και οι σύμβουλοι των υπουργών ασκούν διακυβέρνηση.

Αν ο λαός της Ελλάδας ήθελε να δώσει ένα ποσοστό διακυβέρνησης στους οικολόγους πράσινους θα τους έβαζε στη Βουλή κυρία Μπιρμπίλη. Δεν το έκανε όμως. Παρά το ατέλειωτο «σπρώξιμο» από μέσα ενημέρωσης, μεγαλοδημοσιοβράχους, εταιρείες δημοσκοπήσεων κ.λ.π., οι φίλοι σου δεν τα κατάφεραν. Το πολύ μικρό –σε σχέση με το προβλεπόμενο και προσδοκώμενο- ποσοστό τους, αυτοί που κόπτονται για το περιβάλλον, το πήραν από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Από αυτούς που θεωρούν περιβάλλον το θάλαμο αερίων της Β΄Αθηνών.

Ο κόσμος της επαρχίας, της υπαίθρου, οι άνθρωποι που ζουν όλη τη ζωή τους μέσα στη φύση, τους γύρισε την πλάτη. Αρνήθηκε να τους επιτρέψει τη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, κάτι που κάνετε σήμερα οι κυβερνώντες, γράφοντας στα παλιά σας τα παπούτσια το αποτέλεσμα της κάλπης. Αυτό είναι ασέβεια.

Ασέβεια και κουρέλιασμα κάθε έννοιας δημοκρατίας, είναι όταν κουβεντιάζεις για το κυνήγι μόνο με «βαμμένους» αντικυνηγούς, σε ένα τραπέζι από το οποίο απουσιάζει η άλλη άποψη. Ασέβεια απέναντι στους 300.000 νόμιμους Έλληνες κυνηγούς και στους χιλιάδες επαγγελματίες που ζουν απ΄αυτούς. Δεν υπάρχει πόλη χωρίς κυνηγομάγαζο, χωριό χωρίς «καφενείο των κυνηγών». Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν δικαίωμα λόγου επειδή μια υπουργός, που δεν είναι καν εκλεγμένη, δεν τους γουστάρει ή συμβαίνει κάτι άλλο;

Ήδη κάποιοι «σωτήρες του περιβάλλοντος» πανηγυρίζουν εκεί έξω. Πανηγυρίζουν την απαγόρευση του κυνηγιού, πριν καν αυτή υπάρξει. Ξέρουν κάτι υπουργέ μου; (ή μήπως είσαι μόνο υπουργός τους; )

Σας αρέσει δε σας αρέσει, ο Έλληνας είναι κυνηγός, κυρίες μου και κύριοι και να το πάρετε απόφαση. Και είναι ο κυνηγός με τους περισσότερους περιορισμούς στην Ευρώπη. Οποιοσδήποτε περαιτέρω περιορισμός της κυνηγετικής δραστηριότητας θα φέρει οργή και φασαρίες, θα γεννήσει λαθροθήρες, θα προξενήσετε μεγάλη καταστροφή στο περιβάλλον, που θέλετε τάχα μου να προστατέψετε. Δεν αντέχει άλλη δυστυχία η επαρχία. Χόρτασε μιζέρια. Χρόνια τώρα, όλοι οι πολιτικοί την έχετε παραφορτώσει.

Σ΄αυτή την επαρχία, όπου ο κυνηγός είναι ο συγγενής, ο φίλος, ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας και όχι κάποιο αιματοβαμμένο τέρας με κοφτερά δόντια και γαμψά νύχια (όπως τον παρουσιάζει ο φανατισμός των ανίδεων και η πράσινη προπαγάνδα στα παιδάκια της μεγαλούπολης). Σ΄αυτή την επαρχία που οι κάτοικοι δεν έχουνε ψωμί κι εσείς τους λέτε να φάνε παντεσπάνι, στην Ελληνική επαρχία όπως εσείς την καταντήσατε, ο ξενοδόχος, ο βενζινάς, ο μπακάλης, ο χασάπης, ο αρτοποιός ο ταβερνιάρης και όλη η αγορά, εκτός από τους φίλους του χειμώνα, τους επισκέπτες - κυνηγούς, θα χάσουν και ένα σοβαρό εισόδημα: τα χρήματα που αφήνουν οι τελευταίοι κατά τις εξορμήσεις τους. Σκέφτεται κανείς τους ανθρώπους αυτούς ή ελλείψει πολιτικού κόστους (μιάς και η υπουργός μας δεν είναι πολιτικός), δε νοιάζεται κανείς;

Ελλείψει πολιτικού κόστους; Δεν είναι ακριβώς έτσι. Κι εδώ γελασμένοι είστε!

Πρωθυπουργέ μου, γιέ του Αντρέα Παπανδρέου, δημοκράτη μου, είναι ασέβεια προς τον λαό σου και είναι σοβαρή έλλειψη δημοκρατίας το «αποφασίζουμε και διορίζουμε». Φέρνει στο νου άλλα «αποφασίζουμε και…» κι είναι νωπές οι μνήμες.

Ο λαός μέσα από την διαδικασία των εκλογών, επέλεξε και σου έδωσε τους άριστους (εκτός αν δεν το πιστεύεις ούτε εσύ) για να φτιάξεις κυβέρνηση. Εξέλεξε και σου έδωσε βουλευτές, ανάμεσα στους οποίους υπάρχουν και λαμπροί επιστήμονες και μορφωμένοι τεχνοκράτες για να διαλέξεις τους υπουργούς σου. Εδώ είναι Ελλάδα. Εδώ δεν ζουν ούτε Δανοί ούτε Σουηδοί. Είναι διαφορετικός ο τρόπος που βλέπουμε και κατανοούμε τα πράγματα, αλλιώς ορίζουμε την ασέβεια, αλλιώς αντιδρούμε σ΄αυτή.

Όταν υπουργοποιείς με το έτσι θέλω οποιονδήποτε, όσο άξιος κι αν είναι, αδικείς τους βουλευτές σου και απαξιώνεις αυτούς που τους έστειλαν στη βουλή.

Αυτό είναι ασέβεια. Και ο Έλληνας τους πολιτικούς που δεν τον σέβονται τους τιμωρεί. Τους στέλνει στην αντιπολίτευση με δέκα μονάδες διαφορά στις επόμενες εκλογές.

Κι αν ακόμα δεχτούμε ότι δεν υπάρχει κάποιος άξιος ανάμεσα στους εκλεγμένους για να επανδρώσει ένα υπουργείο κι αν οι καταστάσεις αναγκάσουν τον πρόεδρο της κυβέρνησης να «προσλάβει» κάποιον για υπουργό, αυτός ο «υπάλληλος – υπουργός» θα πρέπει να είναι υπόδειγμα δημοκρατικής σκέψης, λειτουργίας, διαβούλευσης, φανατικός εραστής της κοινωνικής συναίνεσης. Οι φασιστικοί τρόποι λειτουργίας των πολυεθνικών, των golden boys, και των ξενόφερτων Μ.Κ.Ο. δεν έχουν καμία θέση και καμία ελπίδα στην Ελληνική πολιτική πραγματικότητα. Η “πράσινη” επενδυτική ορμή των Goldman και των Soros φίλων σας δε θα καρποφορήσει σ΄αυτό τον τόπο. Η περίφημη πράσινη ανάπτυξη που μας μοστράρετε όπου βρεθείτε κι όπου σταθείτε εσείς οι «μοντέρνοι» πρέπει να γίνει με μεγάλη προσοχή, από εμάς για εμάς. Οι ξένοι –και τα τσιράκια τους- σκέφτονται και λειτουργούν αλλιώς. Δεν τους θέλουμε, δεν έχουν θέση στη ζωή μας.

Και μη βασίζεστε στο κόλπο «ανασχηματίζουμε τον υπουργό – κρατάμε τους νόμους του». Στην περίπτωση του κυνηγιού δεν θα πιάσει. Γιατί το κυνήγι είναι τρόπος ζωής κι όποιος έπαιξε με τον τρόπο ζωής του Έλληνα έχασε….

Θυμάται άραγε κανείς σήμερα το νόμο που απαγόρευε το κοκορέτσι και τη μαγειρίτσα ή τον άλλο νόμο που ήθελε να κλείνουν τα μαγαζιά στις 11; Χαθήκανε, γιατί πήγαιναν κόντρα στις συνήθειες, τις παραδόσεις, τον τρόπο που μας μάθανε οι γονείς μας να ζούμε.

Αιωνία τους η λήθη…

Γιώργος Αποστολόπουλος.

Υ.Γ. : Και πριν με κατηγορήσει κάποιος γιά ασέβεια, ο ενικός είναι της οικειότητας...

Ανακούφιση στον Έβρο…

…μετά την πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Της Επικρατείας με την οποία ακυρώθηκε, πλέον και τυπικά, η Κ.Υ.Α. 4110.

Λέω και τυπικά, γιατί, ουσιαστικά, ο νόμος αυτός, είχε ακυρωθεί την ίδια μέρα που δημοσιεύθηκε. Είχε ακυρωθεί στη συνείδηση του λαού, όχι μόνον του νομού Έβρου, αλλά της Θράκης ολόκληρης, των παραγόντων και των πολιτικών της περιοχής, του κάθε επώνυμου και ανώνυμου πολίτη, όλων όσων συστρατεύτηκαν στον αγώνα μας ενάντια στην αδικία, των συλλόγων και των σωματείων που μας στήριξαν στη μάχη μας ενάντια στο ψέμα, που πάνω του, αυτόκλητοι «προστάτες του περιβάλλοντος» και αυταρχικοί «διαχειριστές», προσπάθησαν να στήσουν ένα χορό αυθαιρεσίας και απαγορεύσεων.

Ήταν τότε, που με τον Χρήστο τον Πασχαλάκη (δυό τρελοί και μόνοι), ξεκινήσαμε να στήσουμε το σύλλογο «ΑΙΝΗΣΙΟ ΔΕΛΤΑ». Με τα τετελεσμένα σε βάρος μας, με όλα τα προγνωστικά εναντίον μας, με απαγορευτικές πινακίδες να στήνονται νύχτα με το έτσι θέλω, χωρίς χρήματα, χωρίς οργάνωση, χωρίς γνώση.

Κανείς μας δεν ήξερε και κανείς δεν περίμενε τη ζεστασιά με την οποία μας υποδέχτηκε ο κόσμος, τη μαζικότητα με την οποία μας στήριξε.

Ποτέ δε θα ξεχάσω την ευκολία με την οποία άνοιξαν οι πόρτες των πολιτικών και άλλων παραγόντων, χωρίς ραντεβού –δεν υπήρχε χρόνος για τέτοια- κι ας μη μας γνώριζαν.

Δε θα ξεχάσουμε την άνεση με την οποία συνυπέγραψαν, όλοι τους, ανεξαρτήτως πολιτικής απόχρωσης, το κείμενο ενημέρωσης και διαμαρτυρίας που στείλαμε τότε στους συναρμόδιους υπουργούς. Δε θα ξεχάσουμε ούτε τους δύο που έπρεπε να υπογράψουν και δεν το΄καναν.

Αισθανόμαστε δικαιωμένοι, είναι ανακούφιση να ξέρεις ότι η δικαιοσύνη μπορεί να είναι τυφλή αλλά κουφή δεν είναι, άκουσε τη φωνή του λαού. Έτσι όπως την άκουσε πέρυσι, τέτοιον καιρό, όταν τίναξε από πάνω μας τη ρετσινιά του καταπατητή.

Δεν πανηγυρίζουμε όμως. Γιατί στη «δημοκρατική» μας χώρα, ενώ τα ποινικά δικαστήρια μας αθωώνουν, το Σ.Τ.Ε. μας δικαιώνει, κάποιοι «δημοκρατικοί» υπάλληλοι της πολεοδομίας συνεχίζουν να μας στέλνουν πρόστιμα. Κάποιοι στρατευμένοι διαχειριστές συνεχίζουν να εκπονούν μελέτες για εμάς, χωρίς εμάς. Και μια διορισμένη υπουργός θα πάρει αποφάσεις για μας, χωρίς να γνωρίζει πως υπάρχουμε.

Η μεγάλη μάχη είναι μπροστά και το ξέρουμε. Μόνο που τώρα θα υποδεχτούμε την καινούργια Κ.Υ.Α. πιο δυνατοί, πιο αποφασισμένοι και με δυνατότερα χαρτιά στα χέρια μας. Και δεν ησυχάζουμε…

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ανθρώπους της 6ης Κ.Ο.Μ.Α.Θ. και της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδας (άλλοι τρελοί αυτοί, αλλά όχι μόνοι) που με την προσφυγή και τον αγώνα τους, χάρισαν την επιτυχία αυτή σε όλους μας.

και καλό κουράγιο... τα δύσκολα είναι μπροστά.

Γιώργος Αποστολόπουλος

Έλληνας γιά παράσημο!!!!!

Τον έσφαξε...

"Ένα λαµπρό υπόδειγµα ρητορικής και πολιτικής από πρόσφατη συνεδρίαση των Ηνωµένων Εθνών, που έκανε τη διεθνή κοινότητα να χαµογελάσει: Ο λόγος του
Έλληνα εκπροσώπου στα ΗΕ.

«Πριν ξεκινήσω, θέλω να σας πω κάτι για τον Μέγα Αλέξανδρο.
Όταν δάµασε τον Βουκεφάλα , κατά τον γυρισµό του και περνώντας τον Αξιό και ßλέποντας το νερό, σκέφτηκε ότι ήταν µια καλή ευκαιρία για µπάνιο.
Έßγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα...ακούµπησε στον ßράχο και µπήκε στο νερό..
Όταν ßγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί.
Τα είχε κλέψει ένας Σλάßος της Μακεδονίας.»

Τότε πετάχτηκε οργισµένος ο Σλαßοµακεδόνας εκπρόσωπος της ΠΓΔΜ κι άρχισε να φωνάζει «Τι είναι αυτά που λες; Οι Σλάßοι δεν ήταν εκεί, τότε..»

Οπότε ο Έλληνας εκπρόσωπος χαµογέλασε και είπε: «Τώρα που το ξεκαθαρίσαµε αυτό, µπορώ να ξεκινήσω την οµιλία µου...»!